“Spaans voegt meer toe dan Engels!” 1/3
BARCELONA - Drie maanden nadat Daphne Geurtsen (19) haar stage begon in Barcelona hebben we een kort telefonisch gesprek. Over ondermeer haar keuze voor Barcelona, haar eerste ervaringen, de taalbarriere, boerenkool spaans en een rare kwast uit Noorwegen. ‘Vooral rond de feestdagen had ik het moeilijk.’
Voor mijn studie Communicatie Management was een buitenlandse stage niet echt nodig, maar voor mij was het een ‘must’. Mijn ouders schijnen ooit jong te zijn geweest en dan hoor je weleens van die verhaaltjes van ‘als we iets over zouden kunnen doen, dan zouden we niet meteen zijn gaan werken na de studie’. Ze hadden graag met een rugzak even rondgezworven in de wereld of even in het buitenland gewoond ofzo. Nu komt het er niet meer van, ‘want als je eenmaal werk, huisje en gezin hebt, dan doe je dat soort dingen niet meer’. Mooi niet dat dat mij zou overkomen.
Don’t make me think!
Ik begon daarom al vroeg met orienteren. Ik keek op school, op internet enzo en vond erg veel informatie, maar niks werd concreet. Ik vond zoveel info dat ik op een bepaald moment niet meer wist waar ik moest beginnen, of ik misschien iets belangrijks vergeten was, of ik wel in goede handen zou zijn in het buitenland, etc. De tijd begon bovendien te dringen, niks werd concreets, dus ik begon best zenuwachtig te worden of ik het wel zou redden. Op zich ben ik niet iemand die snel opgeeft, maar als een partij een kant en klaar “don’t make me think” stappenplan voor me heeft, dan hoef ik niet perse het wiel uit te vinden. Al surfende kwam ik terecht bij Buitenlandsestage.nl. Vanaf toen ging het eigenlijk makkelijk. Ik hoefde niet meer na te denken over hoe ik dingen aan moest pakken, maar ik hoefde alleen maar aan te geven wat ik wilde. Gewoon dingen invullen, duidelijk zijn tijdens de gesprekken, de test- en interviews sessies en de rest werd voor me geregeld. Mooi toch, waarom moeilijk doen als ‘t makkelijk kan.
Goed spreken van Engels geeft je een streepje voor in Spanje.
Maar waarom Barcelona? Eerlijk gezegd dacht ik eerder aan stage lopen in New-York ofzo. Mijn Engels is vrij goed en ik dacht, dan hou ik me makkelijker staande in een vreemde omgeving, waar ik eigenlijk niemand ken. Tot Buitenlandsestage mij spontaan benaderde met een leuk aanbod voor Barcelona dat goed aansloot op mijn profiel. Tot mijn verrassing was het geen probleem dat ik Spaans sprak, want het ging om een stage bij een internationaal bedrijf, waar je vooral buitenlandse contacten moet onderhouden in het Engels. Ze vonden het niet erg dat ik Spaans nog moest leren, als mijn Engels vanaf de eerste dag maar ‘top-notch’ was. Goed spreken van Engels geeft je soms gek genoeg dus een streepje voor in Spanje.
